Στη Γαλλία η μπαγκέτα δεν είναι απλώς ψωμί, είναι ένα σύμβολο, ένα τελετουργικό και από το 2022 ένας θησαυρός της παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Όμως παρά το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν την αποκάλεσε «250 γραμμάρια μαγείας και τελειότητας», το μέλλον αυτού του εμβληματικού αρτοσκευάσματος φαίνεται λιγότερο σίγουρο από ποτέ.
Για δεκαετίες η εικόνα ενός Γάλλου που περπατά στον δρόμο με μια μπαγκέτα παραμάσχαλα ήταν το απόλυτο στερεότυπο. Όμως τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν μια διαφορετική πραγματικότητα. Το 1950, οι Γάλλοι κατανάλωναν κατά μέσο όρο 900 γραμμάρια ψωμιού την ημέρα. Σήμερα, αυτό το νούμερο έχει βυθιστεί στα μόλις 80 γραμμάρια.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Εθνικής Συνομοσπονδίας Γάλλων Αρτοποιείων (CNBPF), οι συνήθειες αλλάζουν. Οι νεότερες γενιές δεν θεωρούν πλέον απαραίτητο να επισκέπτονται τον φούρνο (boulangerie) κάθε πρωί. Η άνοδος των σούπερ μάρκετ, η έλλειψη χρόνου και η αλλαγή στο πρωινό (όπου τα δημητριακά αντικαθιστούν το ψωμί) έχουν πλήξει την παραδοσιακή αγορά.
Οι λόγοι για αυτή την αλλαγή σχετίζονται κυρίως με τις σύγχρονες διατροφικές συνήθειες. Οι νεότερες γενιές μαγειρεύουν λιγότερο και τρώνε πιο συχνά έξω, ενώ το fast food έχει αντικαταστήσει πολλές παραδοσιακές επιλογές. Το καθημερινό πέρασμα από τον φούρνο για αγορά μπαγκέτας, που κάποτε ήταν σχεδόν τελετουργία, δεν είναι πια τόσο συνηθισμένο.
Παράλληλα, εμφανίζεται μια νέα τάση φούρνων, οι λεγόμενοι «neobakers». Πρόκειται για αρτοποιεία που δίνουν έμφαση σε ψωμιά με προζύμι, βιολογικά άλευρα και παραδοσιακές μεθόδους ζύμωσης. Κάποιοι μάλιστα σταματούν εντελώς να πουλάνε μπαγκέτες.
Το Seize Heures Trente Pâtisserie-Boulangerie στη Ρεν είναι ένα από τα πολλά αρτοποιεία σε όλη τη Γαλλία που έχουν γίνει πρωτοσέλιδα για την απόφαση τους να μην πουλάνε μπαγκέτες. Θεωρεί ότι είναι ενεργοβόρες στην παραγωγή, έχουν μικρή διατροφική αξία και χαλάνε γρήγορα, οδηγώντας σε σπατάλη τροφίμων. Αντί γι’ αυτές, προσφέρει μεγάλα ψωμιά με προζύμι και ολικής άλεσης, που διατηρούνται περισσότερο και είναι πιο εύπεπτα.
Ωστόσο, αυτή η αλλαγή δεν γίνεται πάντα αποδεκτή. Πολλοί Γάλλοι δυσκολεύονται να φανταστούν έναν φούρνο χωρίς μπαγκέτες, κάτι που δείχνει πόσο βαθιά ριζωμένη είναι στην κουλτούρα τους.
Από την άλλη πλευρά, κάποιοι αρτοποιοί υποστηρίζουν ότι παρόλο που οι Γάλλοι τρώνε λιγότερο ψωμί, η ποιότητα έχει βελτιωθεί. Τα ψωμιά με προζύμι και οι πιο φυσικές μέθοδοι παραγωγής θεωρούνται πιο υγιεινές και γευστικές επιλογές.
Υπάρχει όμως και ένα σημαντικό μειονέκτημα, το κόστος. Τα πιο «ποιοτικά» ψωμιά είναι αρκετά πιο ακριβά, γεγονός που τα καθιστά λιγότερο προσιτά για όλους. Η απλή μπαγκέτα παραμένει φθηνή και πρακτική, κάτι που εξηγεί γιατί εξακολουθεί να έχει σημαντική θέση στην καθημερινότητα.
Παρά τις προκλήσεις, οι ειδικοί του κλάδου παραμένουν αισιόδοξοι. Ο Dominique Anract, πρόεδρος της CNBPF επισημαίνει, ότι το «να τρώμε λιγότερο αλλά καλύτερα» είναι μια θετική εξέλιξη. Η μπαγκέτα δεν πρόκειται να εξαφανιστεί, αλλά η γαλλική αρτοποιία εξελίσσεται για να ικανοποιήσει τις ανάγκες μιας νέας γενιάς που ενδιαφέρεται περισσότερο για τη βιωσιμότητα και την ευεξία.
Τελικά, το συμπέρασμα είναι ότι η γαλλική αρτοποιία δεν πεθαίνει, αλλά αλλάζει. Όπως έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν, προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες και ξαναβρίσκει τον εαυτό της.


















































































































Σχόλια 0